Λόγω του ότι η Σκύρος παράγει και εκτρέφει πολύ καλές πρώτες ύλες, σε συνδυασμό τη θάλασσα του Αιγαίου και την ιδιομορφία του περιβάλλοντός της, τα παράγωγά τους μας δίνουν ένα πολύ γευστικό αποτέλεσμα.

Με την αυξημένη κτηνοτροφία σε αιγοπρόβια προιόντα, όπως το πολύ νόστιμο κρέας ειδικά από τα κατσίκια, την παραγωγή τυριών όπως φέτα, γραβιέρα και ξυνοτύρι, αλλά και μικρή ποσότητα τραχανά, έχουμε ως αποτέλεσμα έυγευστα και παραδοσιακά προιόντα.

Στον αγροτικό τομέα έχουμε τη βραβευμένη φάβα που έχει πλούσια και ξεχωριστή γεύση και το μέλι μας, θυμαρίσιο, πεύκου και ερείκης, που δοκιμάζοντάς το σε κάνει να θέλεις πιο πολύ.

Από τη θέση του νησιού που βρίσκεται στη μέση του Αιγαίου, υπάρχουν άφθονα ψάρια και αστακοί, γι'αυτό και η Σκύρος φημίζεται για την αστακαμακαρονάδα της.
Στο νησί φτιάχνουν επίσης παραδοσιακές πίτες αναλόγως την εποχή.
Κοντά στα Θεοφάνεια φτιάχνουν τις λεγόμενες "μαρμαρίτες", που ειναι τριγωνικά πιτάκια με επτάζυμη ζύμη, κόκκινη κολοκύθα, μυζήθρα και διάφορα μυρωδικά.
Ιδανικά τα ψήνουν σε τσεράμι για να πάρουν αυτό το χρύσινο χρώμα και γεύση.
Τις απόκριες φτιάχνουν τραχανόπιτες και τεροπτάρια που είναι τυροπιτάκια με τραχανά, και χορτόπιτες από άγρια χόρτα σκέτα ή με τυρί.

Γενικά όλο το χρόνο θα βρείς σε κάθε σπίτι ως αγαπημένο κολατσιό ή νοστιμιά για μικρούς και μεγάλους, τη "λαδόπτα".
Μια πίτα με αλεύρι, που τηγανίζεται σε λάδι και τη σερβίρουν με ξυνοτύρι ή μέλι.

Από το πιο ιδιαίτερα και σπάνια εδέσματα που θα συναντήσει κανείς στη Σκύρο, είναι οι "αγαλιποκεφτέδες" που είναι ένας θαλασσινός μεζές από τις αγαλίπες (θαλάσσιες ανεμώνες).

Επίσης την περίοδο από τέλος Οκτωβρίου μέχρι τέλος Γενάρη μπορεί κανείς να βρει στο δάσος μανιτάρια, πευκομανίτες κι άγρια πλευρώτους, -"φτίτσα" κατά τους ντόπιους- που αποτελούν ένα πολύ ωραίο μεζέ.

Από γλυκά, εκτός από τα κλασικά γλυκά του κουταλιού με διάφορα εποχιακά φρούτα, φτιάχνουν επίσης λουκουμάδες, που σερβίρονται με μέλι, και αποτελεί το παραδοσιακό γλυκό ως κάλεσμα αλλά και κέρασμα στους γάμους και τα βαφτίσια.