Ο προϊστορικός οικισμός από τη βορειοδυτική και νότια πλευρά του περικλείεται από ισχυρό τείχος με επάλληλους πεταλόσχημους προμαχώνες.

Στο βορειοανατολικό άκρο της Σκύρου, στη ράχη του χαμηλού ακρωτηρίου Καστράκι στον όρμο Παλαμάρι και σε υψόμετρο που δεν ξεπερνά τα 20μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, σχηματίζεται ένα πλάτωμα με έκταση 17 στρεμμάτων βγήκε στο φως ένας ολόκληρος οικισμός.

Βρίσκεται στα ΒΑ παράλια της Σκύρου, 13 χλμ. ΒΔ της Χώρας.

Ο οικισμός χρονολογικά ανήκει στη περιοδο της Πρώιμης και της Μέσης Χαλκοκρατίας (3η και 2η χιλιετία π.X.), και αποτελεί πράγματι εντυπωσιακή ανακάλυψη, καθώς διαθέτει οργανωμένη πολεοδομια με δρόμους και κεντρικούς αγωγούς ,ήκμασε για περισσότερο από μία χιλιετία και εγκαταλείφθηκε στα τέλη του 17ου π.Χ. αιώνα.

Βασικό στοιχείο της σημασίας του αρχαίου οικισμού στο Παλαμάρι είναι η σύνθετη και ισχυρή οχύρωση που διατηρείται άριστα σε μήκος μεγαλύτερο των 200 μ. και προσδίδει στον οικισμό ιδιαίτερη σημασία.

Είχε σχεδόν τη διπλάσια έκταση από τα σημερινά 17 στρέμματα, καθώς ολόκληρη η ανατολική πλευρά του και ένα τμήμα της βόρειας έχουν καταβυθιστεί.
Ο οικισμός έμεινε για 3.500 χρόνια θαμμένος κάτω από την άμμο.
Το όνομά του παραμένει άγνωστο…